De Kansspelcommissie en Trustly: hoe de Belgische witte lijst je beschermt

Redactie «Trustly Wedden» mei 7, 2026 Leestijd: 24 min

Een Trustly-knop op een goksite garandeert nog geen legaliteit

Vorige zomer kreeg ik een bericht van een vriend die een sportsbook had ontdekt met een Trustly-knop, een aantrekkelijke welkomstbonus en een interface in het Nederlands. Hij vroeg me of het oké was om te storten. Mijn eerste vraag was niet over de bonus of over Trustly, maar over de licentie. Hij keek verrast — een bekende betaalmethode op een professioneel ogende site moest toch wel betrouwbaar zijn? Niet noodzakelijk. De aanwezigheid van Trustly als betaalmethode zegt niets over de Belgische legaliteit van het platform.

Dat misverstand is geen academische curiositeit. Het is structureel ingebouwd in hoe online beslissingen worden genomen. Wedders kijken naar visuele signalen — bekend logo, professioneel ogende site, vertrouwde betalingsmethoden — en leiden daaruit een legitimiteit af die er regulatorisch niet hoeft te zijn. Trustly werkt in tientallen landen met allerlei operatoren, gereguleerd of niet. De vraag voor een Belgische wedder is niet “kan ik storten met Trustly?”, maar “heeft deze bookmaker een F1+ vergunning van de Kansspelcommissie?”.

In dit stuk loop ik door wat de Belgische licentiestructuur betekent voor wie via Trustly stort, hoe je die licentie binnen vijf minuten zelf controleert, hoe de zwarte lijst en de EPIS-uitsluiting in elkaar grijpen met de betaalflow, en waar het Belgische toezicht in 2026 aan zijn limieten loopt. Het is een onderwerp waar de cijfers ongemakkelijk zijn en de oplossingen traag — maar het kader om jezelf te beschermen is op zich vrij eenvoudig, mits je weet waar te kijken.

F1, F2, F1+ en B+: welke licentie hoort bij welk wedaanbod

Het Belgische licentiesysteem voor kansspelen is niet alfabetisch geordend uit esthetische overwegingen — elke letter staat voor een specifiek soort aanbod, en de plus erachter voor de online tegenhanger. Wie de structuur eenmaal door heeft, kan binnen seconden zien of een platform is wat het beweert te zijn.

De F-categorie is voor sportweddenschappen. Een F1-vergunning gaat naar een fysieke wedwinkel — een wedkantoor in een Belgische gemeente, met een fysieke afgifte van wedbewijzen. F2 is een mobiele variant voor evenementen. De F1+ daarentegen is wat ons hier interesseert: dat is de aanvullende online vergunning die enkel kan worden afgegeven aan houders van een F1-vergunning. Anders gezegd: zonder fysieke aanwezigheid in België geen F1+. Een operator kan niet alleen online opereren in de Belgische sportweddenmarkt; hij moet eerst de fysieke poot hebben staan.

De B-categorie loopt parallel maar voor een ander aanbod: B is voor casino’s en speelautomaten in fysieke vorm, B+ voor de online variant. Wie sportweddenschappen aanbiedt naast online casino-spelen, moet beide vergunningen op zak hebben. Voor de Trustly-context is vooral F1+ relevant, maar veel Belgische operatoren combineren F1+ met B+ omdat het commercieel onmogelijk is om in 2026 enkel sportweddenschappen aan te bieden zonder casino erbij.

Per april 2026 zijn 23 operatoren actief met een geldige Belgische F1+ of B+ vergunning. Dat is een opmerkelijk smal universum vergeleken met buurlanden zoals Nederland of Duitsland. De smalle taart heeft een logica: de wettelijke koppeling tussen offline en online weert grote internationale spelers die geen fysieke voet aan grond hebben in België. Het maakt de Belgische markt unieker dan veel buitenstaanders denken.

Naast de F- en B-vergunningen bestaan er nog andere klassen. A-vergunning voor reële casino-uitbatingen, C voor kleine kansspeluitbatingen in horeca, D voor uitbating van dergelijke locaties, E voor wervings- en onderhoudsleveranciers, G voor mediakansspelen. Voor wie als sportwedder Trustly gebruikt op een online platform is enkel F1+ — eventueel gecombineerd met B+ — wat ertoe doet. Andere letters zijn niet relevant voor je transactie.

Een belangrijk fijntje: de F1+ vergunning is niet eenmalig. Ze wordt periodiek hernieuwd, en operatoren kunnen ze verliezen — door overtredingen, door faillissement, door beslissing van de Kansspelcommissie. De witte lijst is daarom een levend document, geen historisch monument. Een operator die in 2024 op de lijst stond, kan in 2026 verdwenen zijn — en omgekeerd. Daarom raad ik aan om de licentiecheck niet eenmalig te doen bij accountopening, maar elke zes maanden te herhalen, vooral als je actief saldo aanhoudt op het platform.

Voor wie wil weten welke betaalmethode bij welke licentie hoort: de Kansspelcommissie reguleert het kansspelaanbod, niet de betalingsmethoden. Trustly heeft geen “F1+-goedkeuring” — die bestaat niet als concept. Wat de KSC reguleert is de operator. Of die operator Trustly aanbiedt, Bancontact, Visa of een combinatie, is een commerciele beslissing van de operator zelf. Maar — en dit is cruciaal — een operator zonder F1+ vergunning die toch Trustly aanbiedt aan Belgische klanten, opereert illegaal. De betaalmethode legitimeert het aanbod niet.

De witte lijst van de KSC: hoe controleer je een Trustly-bookmaker?

Vijf minuten — dat is de tijd die je nodig hebt om een Trustly-bookmaker te verifieren bij de Kansspelcommissie. Niet vijf uur, niet vijf seconden, maar vijf minuten als je weet waar te klikken. Toch hoor ik regelmatig wedders zeggen dat ze nooit gecheckt hebben. De drempel zit niet in de moeilijkheid, maar in de gewoonte.

De Kansspelcommissie publiceert op haar officiele site een lijst van gelicentieerde operatoren met geldige vergunning. De lijst is doorzoekbaar op naam, op vergunningstype, en op statistus. Wie een operator opzoekt, vindt zijn vergunningsnummer, het type vergunning, de geldigheidsdatum en de naam van de juridische entiteit die de vergunning houdt. Dat laatste is belangrijker dan het lijkt: een commerciele merknaam — bijvoorbeeld de naam van het sportsbook zoals een Belgische wedder die kent — is vaak verschillend van de juridische entiteit. De vergunning staat altijd op naam van de juridische entiteit.

De praktische stappen die ik aanraad. Eerst, noteer voor jezelf de naam van de bookmaker zoals die op de site staat. Tweede stap, scroll naar de footer van diezelfde site. Daar moeten — wettelijk verplicht — het vergunningsnummer en de juridische entiteit staan. Derde stap, ga naar de KSC-site, open de witte lijst, en zoek dat vergunningsnummer of die entiteitsnaam op. Vierde stap, controleer of het type vergunning F1+ is voor sportweddenschappen, eventueel B+ voor casinospelen. Vijfde stap, check de geldigheidsdatum.

Als de footer van de bookmaker geen vergunningsnummer noemt, is dat al een rood signaal. Belgische gelicentieerde operatoren zijn wettelijk verplicht om hun nummer prominent te tonen. Ontbreekt het, dan zit je waarschijnlijk niet op een F1+ platform. Dan helpt het ook niet dat Trustly als betaalmethode wordt aangeboden — de aanwezigheid van Trustly is geen vervanging voor het ontbreken van een wettelijke vergunning.

Wat ik bij die check geleidelijk geleerd heb is dat de meest voorkomende valkuilen niet de regelrechte illegale sites zijn — die filter de meeste mensen er instinctief uit — maar de imitatiesites. Sites die qua design, taal en betaalknoppen identiek lijken aan een gelicentieerde operator, met een licht andere domeinnaam. De vergunningscheck filtert die er meteen uit, omdat de juridische entiteit niet zal kloppen.

Een laatste detail: de Belgische witte lijst telt meerdere taalversies. De Nederlandstalige variant gebruikt “Kansspelcommissie”, de Franstalige “Commission des jeux de hasard”. Beide verwijzen naar dezelfde toezichthouder. Vergunningen zijn taalneutraal — ze gelden voor het hele Belgische grondgebied — maar communicatie verschilt per gewest. Voor een Vlaamse wedder is de Nederlandstalige site de natuurlijke ingang.

De zwarte lijst en wat dat betekent voor Trustly-stortingen

Een lijst van toegelaten operatoren is incompleet zonder zijn keerzijde: de zwarte lijst. De Kansspelcommissie publiceert daarop platforms die zonder Belgische vergunning hun diensten richten op Belgische gebruikers. Wat dat in de praktijk betekent voor wie met Trustly stort, vraagt om enige nuance.

De zwarte lijst is een lijst van domeinen. De KSC kan in samenwerking met internetproviders en met de gerechtelijke instanties de toegang tot die domeinen blokkeren of beperken. In de praktijk loopt die handhaving moeizaam — een illegale operator kan een nieuwe domeinnaam registreren binnen enkele dagen, en de cyclus herhaalt zich. Dat is een van de structurele zwakheden van het Belgische handhavingsmodel waarover meer in een latere sectie.

Voor de Trustly-flow heeft de zwarte lijst een specifieke implicatie. Een illegale operator die Belgische wedders bedient, kan technisch een Trustly-knop op zijn site plaatsen. Hij kan via een Europese PISP-licentie van Trustly betalingen initieren, en jouw Belgische bank zal die initiatie waarschijnlijk niet weigeren — Open Banking is fundamenteel een neutrale infrastructuur die niet weet of de begunstigde een gelicentieerd kansspeloperator is dan wel een gewone webshop.

De Trustly-betaalflow houdt op zich geen automatische check tegen de KSC-zwarte lijst in. Trustly bevestigt dat de betaling juridisch correct is uitgevoerd; dat de eindbestemming een illegaal kansspelplatform is, is een sectorale handhavingskwestie waar de PISP geen primaire rol in speelt. In sommige landen zijn er afspraken tussen banken en toezichthouders om transacties naar specifieke MCC-codes te blokkeren — bijvoorbeeld voor casino-merchants — maar in België bestaat zo’n systematische blokkering op PISP-niveau niet.

Dat creëert een verantwoordelijkheid die uiteindelijk bij de wedder ligt. Of een storting via Trustly bij een Belgische F1+ operator gebeurt of bij een operator op de zwarte lijst, maakt voor jouw bank geen verschil — maar maakt voor jou alle verschil. In het eerste geval val je onder de bescherming van de Belgische wettelijke kaders: speellimieten, EPIS-uitsluiting, klachtenprocedures bij de KSC, gespecialiseerde geschillenbeslechting. In het tweede geval val je onder geen enkele Belgische bescherming, en zijn jouw enige verhaalmogelijkheden civielrechtelijk in een vaak buitenlandse jurisdictie — wat in de praktijk neerkomt op niets.

De pragmatische gevolgtrekking. Wedders die met Trustly storten op een illegaal platform, doen dat niet omdat ze het illegale aanbod actief opzoeken, maar omdat ze de check niet hebben uitgevoerd. De aanwezigheid van Trustly werkt daar bijna averechts: de bekende betaalknop suggereert legitimiteit waar er regulatorisch geen is. Dat is geen tekortkoming van Trustly als technologie, maar een gevolg van de neutrale aard van Open Banking-infrastructuur.

EPIS-uitsluiting: gaat de check voor of na de Trustly-betaling?

Vraag een doorsnee Belgische wedder wat EPIS is, en je krijgt vaak een blanke blik. Vraag het aan iemand die ooit een gokverslavingsproblematiek had, en het antwoord komt onmiddellijk. EPIS — het Excluded Persons Information System — is de centrale database van personen die uitgesloten zijn van deelname aan kansspelen in België. De vraag die ons hier interesseert: hoe verhoudt die uitsluiting zich tot een Trustly-betaling?

De korte versie: de EPIS-controle gebeurt aan de bookmakerszijde, niet aan de Trustly-zijde, en hij gebeurt in beginsel voor de betaling. Wanneer je een F1+ bookmaker een storting probeert te plaatsen, voert het platform eerst een check uit tegen het EPIS-register. Sta je daarop — vrijwillig dan wel verplicht uitgesloten — dan wordt de storting niet gestart. Trustly krijgt nooit een initiatieverzoek voor jouw transactie. De flow eindigt voor hij begint.

Eind 2024 stond de teller van EPIS-uitsluitingen op 56.458 personen. Gedurende 2024 schreven zich 6.750 personen extra in voor zelfuitsluiting. Die cijfers groeien jaar na jaar — een teken dat het mechanisme bij een specifiek deel van de bevolking als laatste vangnet werkt. Voor een wedder die niet uitgesloten is, is EPIS onzichtbaar. De enige indicator dat het systeem actief is, is een registratie-flow waarin om je rijksregisternummer wordt gevraagd. Dat nummer is wat de bookmaker gebruikt om je tegen het EPIS-register te toetsen.

Een misverstand dat ik regelmatig hoor: dat een wedder die op EPIS staat, kan “ontsnappen” door met Trustly te storten in plaats van Bancontact, omdat Trustly via een buitenlandse entiteit zou werken. Dat is niet correct. De EPIS-check zit aan de operatorzijde. Of je via Trustly, Bancontact, Visa of een andere methode wilt storten, voor de bookmaker maakt het niet uit — hij toetst je rijksregisternummer en weigert. De betaalmethode is een laag onder de regulatorische check, niet erboven.

Wat wel interessant wordt is de timing voor eerste stortingen. Bij een nieuw account is de KYC nog niet volledig afgerond op het moment van de eerste storting; sommige operatoren accepteren de storting eerst en voeren de EPIS-check parallel uit. Komt er een EPIS-match terug, dan wordt het account geblokkeerd, de storting wordt teruggestort naar de bron — naar je bankrekening dus, want je hebt via Trustly gestort — en je krijgt geen toegang tot je saldo. Het Trustly-pad maakt deze afwikkeling sneller dan een kaartbetaling, omdat de retour een gewone bank-naar-bank overschrijving is zonder kaartchargeback-mechaniek.

Wat het EPIS-mechanisme niet kan, is iemand uitsluiten van illegale platforms. Een wedder op EPIS die naar een operator op de zwarte lijst gaat, vindt daar geen geldige check. Illegale operatoren raadplegen het EPIS-register niet — ze zijn er niet toe verplicht en hebben er ook geen toegang toe. Dat is een van de structurele kwetsbaarheden van het systeem: de zelfuitsluiting werkt enkel binnen de gereguleerde markt. Wie zichzelf wil beschermen, moet binnen de witte lijst blijven; verlaat hij die, dan vervalt de bescherming.

De realiteit van het toezicht: capaciteit, boetes en handhaving

Hier wordt het ongemakkelijk. Het Belgische toezicht op kansspelen is in 2024 publiekelijk in zijn eigen tekortkomingen gerold, en de cijfers zijn niet fraai. De Kansspelcommissie zelf heeft die diagnose gesteld — niet een externe criticus.

De cijfers eerst. In 2024 legde de Kansspelcommissie 66 boetes op voor een totaalbedrag van €4.605.700, waarvan slechts €27.525 daadwerkelijk werd geïnd. Dat is geen typo. Van elke €100 boete kwam minder dan €1 effectief binnen. De rest werd betwist, herzien, kwijtgescholden, of bleef simpelweg openstaan in een afwikkelingsproces dat jaren beslaat. Voor wie zich afvroeg waarom illegale operatoren in België nauwelijks afgeschrikt worden, ligt hier de cijfermatige verklaring.

De achtergrond van die zwakte is grotendeels operationeel. De Belgische Kansspelcommissie beschikt over 33 FTE personeel, terwijl 57 FTE nodig zou zijn voor adequate uitvoering van haar taken. Dat is geen marginale ondercapaciteit — het is een tekort van 42% op de werkende eenheden van de toezichthouder. Voorzitter Magali Clavie heeft het probleem in haar eigen woorden niet ingedekt: “De vaststelling is duidelijk: wat de volmaakte wil en de uitstekende motivatie van haar medewerkers ook mogen zijn, de Kansspelcommissie is niet (meer) uitgerust om haar opdrachten naar behoren uit te voeren en de spelers de bescherming te garanderen waarop zij recht hebben.” Voor een toezichthouder is dit een buitengewoon openhartige uitspraak.

De impact ligt op meerdere niveaus. Eerst het verhaal van de boetes: zonder voldoende juridische capaciteit duurt elk handhavingstraject langer dan het zou moeten. Tweede laag, de capaciteit voor on-site inspecties van fysieke vergunninghouders is beperkt. Derde laag, en voor de Trustly-context het meest relevant: de capaciteit om internationaal samen te werken bij grensoverschrijdende online operatoren staat onder druk. Wie betalingsstromen volgt naar buitenlandse jurisdicties komt al snel buiten het effectieve bereik van een toezichthouder met 33 FTE.

Aan diezelfde voorzitter dank ik nog een tweede uitspraak die de bredere problematiek schetst: “Door het schrijnende personeelstekort was het bovendien dit jaar onmogelijk om de financiële gegevens van de vergunninghouders in het jaarverslag te publiceren. Nochtans zijn deze gegevens essentieel om de toestand van de kansspelsector in kaart te brengen en de effecten van de genomen maatregelen objectief te beoordelen.” Wanneer een toezichthouder publiekelijk niet langer in staat is om zijn eigen sectorrapportering uit te voeren, is dat een rood signaal voor het hele systeem.

Wat dit voor de gewone wedder betekent. De gereguleerde markt — de F1+ operatoren op de witte lijst — werkt grotendeels op zelfregulering aangevuld met klachtenafhandeling door de KSC. Voor 90% van de gebruikssituaties volstaat dat. Het probleem ontstaat aan de randen: bij grensoverschrijdende klachten, bij dispuuthandelingen waar de operator zich verzet, en bij illegale aanbieders. Daar is de structurele ondercapaciteit van de KSC een werkelijke beperking. De aanstaande hervormingen — waar ik later op terugkom — moeten daarop een antwoord geven, maar in het hier en nu is die zwakte een feit.

Het illegale segment: waar Trustly ook opduikt en wat dat betekent

Een cijfer dat me elke keer schokt wanneer ik het noem in gesprekken met buitenstaanders: een rapport van Gaming1 / BAGO suggereert dat ongeveer 60% van de Belgische online gokmarkt in handen is van illegale operatoren. Zes op de tien online euro die door Belgen wordt ingezet, gaat via platforms zonder F1+ vergunning. Het gevoel dat veel mensen hebben — dat de gereguleerde markt het normale geval is en het illegale aanbod een uithoek — klopt cijfermatig niet.

Dat 60%-cijfer komt niet van een externe criticus van de gokwereld; het komt van de Belgische branchevereniging zelf, die er alle belang bij heeft dat haar leden — gelicentieerde operatoren — gezonde marktomstandigheden hebben. De boodschap van BAGO is consistent: zonder verbeterde handhaving bloedt de gereguleerde markt leeg ten gunste van platforms die geen vergunningskosten dragen, geen wettelijke speellimieten respecteren, en geen EPIS-controle uitvoeren.

Hoe komen Belgische wedders bij die illegale 60% terecht? Niet door doelbewust naar de zwarte lijst te zoeken. De gangbare paden zijn aangepast aan menselijke navigatiegewoonten: zoekopdrachten in Google die hooggeranked illegaal aanbod opleveren, advertenties op specifieke platforms, social media-influencers die offshore platforms promoten, en — niet zelden — doorverwijsketens vanuit andere illegale platforms. De overstap van legaal naar illegaal gebeurt vaak gradueel: eerst een tweede account “voor het bonusaanbod”, dan een derde, en plots merkt de wedder niet meer of de site nog op de witte lijst staat.

Trustly speelt in deze grijze zone een ambivalente rol. De technische infrastructuur staat in beginsel open voor elke gelicentieerde merchant onder PSD2; of de Belgische kansspelvergunning aanwezig is, is voor de PISP-call zelf geen variabele. Sommige illegale gokplatforms slagen erin om Trustly te integreren via tussenliggende structuren. Trustly zelf werkt actief samen met regulatoren om patronen van misbruik te detecteren, maar de aard van Open Banking — laagdrempelig en universeel — maakt 100% afdichting van illegale toegang technisch zeer moeilijk.

De praktische gevolgtrekking voor wedders. Als je een Trustly-knop ziet op een platform waarvan je niet zeker bent of het op de witte lijst staat, behandel die knop niet als bewijs van legitimiteit. Een uitvoerige praktische gids over hoe je illegaal aanbod identificeert en welke valsignalen je moet leren herkennen, heb ik in een aparte uitwerking opgenomen — Trustly bij illegale bookmakers in België gaat in op de specifieke kenmerken die illegaal aanbod verraden, ook wanneer het oppervlakkig professioneel oogt.

De €200-grens per week: hoe Trustly daarin past

De €200-grens per week per kansspelplatform is een van de scherpste regulatorische instrumenten die België inzet, en tegelijk een van de minst begrepen. De vraag die wedders het vaakst aan me stellen: kan ik die limiet omzeilen door met Trustly te storten? Het antwoord is nee, en de redenering ervoor is structureel.

De €200-limiet is een speellimiet, geen stortingslimiet, en zeker geen betaallimiet. Wat de wet beperkt is hoeveel je per week kan inzetten op een gereguleerd platform. De grens geldt per operator — wie bij twee verschillende F1+ bookmakers actief is, heeft in beginsel twee keer de limiet — maar binnen een operator is hij hard. Trustly is een betaalmethode; de limiet zit bovenop de betaling, niet eronder. Of je via Trustly stort, via Bancontact of via een kaart, de operator past dezelfde wettelijke grens toe.

De werking is technisch eenvoudig en juridisch sluitend. Een F1+ operator houdt per geregistreerde wedder een lopende inzettelling bij. Wanneer je via Trustly €100 stort en die €100 ook inzet, telt €100 mee tegen je weeklimiet. Wanneer je nogmaals €100 stort en die ook inzet, sta je aan €200. Een derde storting wordt niet door Trustly geweigerd — Trustly weet niet over je weeklimiet — maar de operator zal je geen verdere weddenschappen toelaten tot de week om is. Het verschil is subtiel maar belangrijk: storten kan, wedden niet.

Het systeem heeft een specifiek soort uitzondering. Bovengrens van €200 per week is de standaard; spelers kunnen na een specifieke procedure verzoeken om die limiet te verhogen of te verlagen. Verhoging vraagt om aanvullende verificatie — onder andere een controle bij de Centrale voor Kredieten aan Particulieren — en gebeurt niet automatisch. Verlaging is altijd mogelijk en wordt vaak ingezet als zelfregulerend instrument.

Een terugkerende verwarring: sommige wedders denken dat het cumuleren van de limiet over meerdere F1+ operatoren een soort regelovertreding is. Dat is het niet. De wet is geschreven per platform, niet per persoon. Dat is een bewuste keuze geweest van de Belgische wetgever — een keuze die later nuancering heeft gekregen toen de KSC begon na te denken over een gecentraliseerd inzicht in totale weekinzetten over operatoren heen. Voor 2026 is dat gecentraliseerd model er nog niet; de limiet werkt per operator.

Voor de Trustly-flow heeft dit eenvoudige consequenties. Je kan niet via versnelde storten binnen een week meer wedden bij dezelfde bookmaker. Wel kan je sneller storten — Trustly’s instant verwerking helpt vooral wanneer je vlak voor de aftrap nog wil inzetten op een lopende wedstrijd. Snelheid en limiet zijn orthogonale dimensies: het ene helpt je op tijd te zijn, het andere bepaalt hoeveel je in totaal mag inzetten.

Hervormingen in 2025-2026: van Justitie naar Economie

De Belgische kansspelregulering ondergaat in 2025-2026 een verschuiving die op het eerste gezicht administratief lijkt, maar diepgaander is dan ze oogt. De Kansspelcommissie verhuist van de bevoegdheid van de Federale Overheidsdienst Justitie naar die van de Federale Overheidsdienst Economie. Wat betekent dat voor wedders die Trustly gebruiken?

De verschuiving kadert in een bredere herziening van hoe de kansspelsector wordt benaderd. Onder Justitie was de framing primair een orde- en strafrechtelijke: kansspelen zijn een potentieel maatschappelijk risico dat onder strenge controle moet staan. Onder Economie verschuift de framing naar een marktaanpak: kansspelen zijn een gereguleerde economische activiteit die wedijvert met andere consumentensectoren. Beide framings hebben hun voor- en nadelen, en de praktijk zal uitwijzen welke effecten dominanter worden.

Voor de toezichtcapaciteit is een van de te volgen vragen of de hervorming gepaard gaat met daadwerkelijke uitbreiding van middelen. Het personeelstekort van 33 versus 57 FTE is bekend; of de nieuwe ministeriele bevoegdheid het budget voor de KSC effectief verhoogt, is bij het schrijven van dit stuk nog niet definitief vastgelegd. Verschillende stakeholders — waaronder BAGO en consumentenorganisaties — hebben aangedrongen op concrete capaciteitsversterking als integraal onderdeel van de hervorming.

Een tweede luik van de hervorming betreft de centralisatie van speeldata. Het idee dat speellimieten over operatoren heen moeten kunnen worden gevolgd — niet enkel binnen een operator — is in beleidsdocumenten meermaals opgedoken. Een implementatie daarvan zou de €200-grens transformeren van een per-operator naar een nationaal weekplafond. Voor wedders die over meerdere F1+ accounts beschikken zou dit het effectieve maximum verlagen. Voor de Trustly-flow zou het geen directe technische impact hebben — de check zou bij de operator blijven — maar het achterliggende totaalbeeld zou worden gedeeld via een centrale infrastructuur.

Een derde verschuiving die voor de Trustly-context relevant is: de KSC heeft aangegeven meer in te zetten op internationale samenwerking met andere Europese toezichthouders. Voorzitter Magali Clavie heeft daarover aangegeven: “We are convinced of the added value of international cooperation. We are all facing similar challenges and have a lot to learn from other countries’ experiences.” Voor grensoverschrijdende handhaving — relevant bij illegale operatoren met buitenlandse hosting — is dergelijke samenwerking een voorwaarde voor effectiviteit. Het concrete resultaat ervan is in 2026 nog gefragmenteerd, maar de richting is gezet.

Vragen over Trustly bij gelicentieerde Belgische bookmakers

Gemaakt door de redactie van 'Trustly Wedden'.